Tydzień przed planowanym porodem należy przygotować odpowiednie miejsce: zaciszne i suche z ciepłym i miękkim podłożem (dlatego często domowe koty do tego celu wykorzystują łóżko). Do tego celu można wykorzystać drewnianą skrzynkę ze ściółką ze śierzego siana (koty je uwielbiają). Siano należy przykryć czystym, białym płótnem, które po wykocię się usuwa.

 Na początku pojawiają się słabe skurcze macicy, które u rodzącej kotki wywołują dający się zauważyć niepokój. Skurcze macicy stopniowo się wzmagają a pęcherz płodowy uwypukla się do światła pochwy. Szyjka macicy otwiera się a skurcze macicy powodują rozszerzenie drug rodnych i obroty płodów.

 Przy przodowaniu główkowym przednie nóżki i główka pierwszego płodu stopniowo wyprostowują się a tylne nóżki pozostają przykurczone. Natomiast przy przodowaniu pośladkowym - wyprostowują się tylne kończyny, a przednie i główka pozostają przykurczone.

 Przy prawidłowym otwieraniu się szyjki macicy, pęchcerz płodowy pęka już w pochwie i wody płodowe wydostają się na zewnątrz. Niekiedy pęcherz pęka dopiero po wydostaniu się do szpary sromowej. Niekiedy zdarza się, że pęcherz pozostaje cały i płód wychodzi z nim na zewnątrz. W takim przypadku, aby uniknąć uduszenia płodu, należy przerwać jego ścianki.

 Wypieranie płodu rozpoczyna się od momentu pełnego otwarcia szyjki macicy, a kończy urodzeniem płodu. Silne skurcze powodują powolne przesuwanie się płodu wzdłuż dróg rodnych.Jeśli samica leży, płód posuwa się łatwiej (umożliwają to mięśnie tłoczni brzusznej).

 Od momentu przejścia główki płodu przez szyjkę macicy dalsza częśc porodu przebiega bez większych zakłóceń. Po wydostaniu się płodu z dróg rodnych następują słabsze skurcze, wskutek których wypływają resztki wód płodowych z krwią oraz po około 5-15 minutach od urodzenia płodu - łożysko. Po tym bóle ustają.

Na początku porodu kotka przyjmuje pozycję jak do oddania kału lub moczu. W przerwach pomiędzy bólami leży cicho, liżąc srom. Zdarza się, że w tej przykucniętej pozycji rodzi się pierwsze z kociąt, jednak zaraz potem kotka kładzie się na boku i urodzonym kotkom oblizuje językiem najpierw nos, cały tułów, a następnie przegryza pępowinę.

 Natychmiast po urodzeniu przy pomocy gazy należy usunąć śluz z jamy ustnej i przewodu nosowego noworodka. Jeżeli kotka nie zrobi tego sama (przegryza) - należy odciąć pępowinę przy pomocy wyjałowionych nożyczek: pępowinę mocno zaciskamy a następnie odcinamy w odległości 1-2 cm od powłoki brzusznej płodu.

 Na początku porodu kotka przyjmuje pozycję jak do oddania kału lub moczu. W przerwach pomiędzy bólami leży cicho, liżąc srom. Zdarza się, że w tej przykucniętej pozycji rodzi się pierwsze z kociąt, jednak zaraz potem kotka kładzie się na boku i urodzonym kotkom oblizuje językiem najpierw nos, cały tułów, a następnie przegryza pępowinę i zjada łożysko.

 Liczba kociąt w miocie waha się 4-6 sztuk. Kociąta przychodzą na świat co kilkanaście minut natomiast całkowity czas porodu jest trudno ustalić z uwagi na fakt, że początkowe słabe bóle porodowe pozostają niezauważone. Samo wydalanie płodów trwa 1-6 godzin.

 Wydalanie odchodów macicznych (poporodowych) trwa przez 5-10 dni. Najpierw składają się one głównie z krwi, potem są podobne do ropy i ciągliwe, a na sam koniec stają się bezbarwnym szklistym śluzem. Jeżeli ten proces się przedłuża może dojść do zakaźnych schorzeń macicy z ciężkimi powikłaniami.

 Najczęściej poród u kotki przebiega bez zakłuceń. Czasami jednak, że gdy ma gorączkę i silne bóle to zdarza się, że sama wyciąga kocięta z dróg rodnych i pożera je wraz z błonami płodowymi. Skłonność ta pojawia się u kotek:

• źle karmionych podczas ciąży - brak soli mineralnych w karmie,
• podniecenie kotki,
• proces chorobowy w narządach rozrodczych lub przewodzie pokarmowym.

 Twierdzi się, że kotki zjadające łożysko wykazują również skłonność do pożerania płodów, ale nie jest to regułą.

 Przedstrogą dla hodowców powinno być to, że zapasione kotki rodzą bardzo ciężko.
  
Kocięta 

 Młode rodzą się ślepe i bezzębne, z zamkniętym przewodem słuchowym, pokryte gęstą, krótką sierścią, a ich małżowiny uszne są krótkie i grube. Przeważnie ciężar całego miotu stanowi 10-15% ciężaru matki - same kocięta są bardzo chude.

 Zdrowe i najedzone oseski poznajemy po tym, że leżą przytulone do siebie a sierść mają gładką, przylegającą do ciała. Natomiast charłacze i głodne mają sierść nastroszoną i puste brzuszki, uginające się pod palacami dłoni. W przypadku stwierdzenia, że młode są głodne, ponieważ jest ich za dużo, a matka nie ma wystarczającej ilości pokarmu do ich wykarmienia, należy część z nich uśpić lub znaleść matkę zastępczą.

 Czynność wydzielnicza gruczołów mlecznych wzmaga się stopniowo w trakcie trwania porodu. Początkowo wydzielają one siarę, czyli płyn o specyficznym składzie morfologicznym i chemicznym. po 2-3 dniach siara zaczyna zmieniać swój skład i około 5-8 dnia przekształaca się w mleko.

 Dość często po porodzie kotka cierpi na zapalenie sutek w skutek czego nie może karmić młodych, które głodują. Młode należy wtedy odłaczyć od matki, a kotce zastosować zastrzyki z penicyliny lub kilka razy diennie masaż wymienia (konieczna konsultacja weterynaryjna). Zapalenie można poznać po tym, że sutki są gorące napięte i bolesna.