Czystość i pielęgnacja kotów W naturze koty utrzymują swe kryjówki w dużej czystości. Swe potrzeby załatwiają z dala od nich, przeważnie w tym samym miejscu, starannie zagrzebując swoje odchody w ziemi. Koty domowe, trzymane w mieszkaniach, swoje potrzeby załatwiają przeważnie w kuwetach z piaskiem, który musi być często zmieniany. Koty dużo uwagi poświęcają dbaniu o czystość swojego ciała poczynając od oblizywania końca nosa i górnej wargi po każdym jedzeniu i piciu, a kończąc na myciu się poprzez lizanie językiem lub pocieranie łapą, uprzednio zwilżoną śliną, różnych części ciała. W myciu tym duży udział mają mięśnie głowy i karku. Kot potrafi regulować ilość śliny: początkowo płynie ona mocno, aby mógł zwilżyć futro, a na końcu przestaje, aby kot mógł wylizać się do sucha. Zazwyczaj mycie rozpoczyna się od głowy a kończy na tylnych częściach ciała. Mycie pyszczka wykonywane jest w pozycji siedzącej kolistymi ruchami łap, które za każdym razem zataczają coraz większe kręgi - przeważnie za trzecim razem łapa dosięga ucha. Na siedząco i dokładniej kot myje szyję, pierś, okolice narządów płciowych i przednie łapy, natomiast na leżąco i mniej czasu zajmuje mu mycie brzucha, tylnych nóg i ogona. Niedokładnie i pośpiesznie odbywa się mycie na stojąco. Podczas toalety tułowia i czyszczenia łap koty czasem przeczesują włosy zębami (siekaczami), a następnie miejsce to gładko przylizują. Koty drapią się najczęściej w okolicach brody oraz uszu wewnątrz i na zewnątrz, których drapanie zajmują mu najwięcej czasu. Najrzadziej drapią się po tułowiu omijając zupełnie brzuch. Wiemy, że koty nie lubią wody, lecz mało kto wie, że doskonale pływają gdy zajdzie taka potrzeba. Wstręt do wody wynika prawdopodobnie z właściwości ich futra, które nie chroni go przed wodą przenikającą do skóry, a także z wrażliwości na przeziębienia. Przemoczone koty zapadają na odoskrzelowe zapalenie płuc, które najczęściej kończy się śmiercią. Jako miejsce swej toalety kot zazwyczaj wybiera czyste i suche miejsce, takie jak biała serweta, biała bielizna lub biały papier. Pielęgnacja kotów polega na dbaniu o: - wierzchnią okrywę (skóra i sierść)
- pazury
- oczy
- uszy
- nos
- zęby i dziąsła
Szczotkowanie kota Pielęgnacja sierści (i skóry) kotów polega jej na szczotkowaniu i kąpaniu. Usuwa się w ten sposób martwe włosy i złuszczony naskórek oraz pobudza krążenie krwi. Koty najlepiej szczotkować o tej samej porze dnia w momencie gdy są zrelaksowane. Do czesania należy przyzwyczajać już małe kociaki. Ich włos nie jest zbyt długi, więc zabieg nie sprawia maluchowi przykrości, a w przyszłości bardzo ułatwi codzienną pielęgnację. Jeśli połączymy czesanie z zabawą i pieszczotami może stąć się ono dla kota przyjemnością. Po pewnym czasie przyzwyczajają się one do tego i chętnie poddają się temu zabiegowi. Zabieg ma szczególne znaczenie w okresie linienia, gdy koty myjąc się zlizują duże ilości sierści powodujące zaburzenia w przewodzie pokarmowym (wymioty, niestrawność). W tym okresie koty należy szczotkować częściej. Dodatkowo należy stosować wcierane odżywki dla sierści oraz preparaty witaminowe. Koty o krótkiej sierści należy szczotkować raz na tydzień. Najpierw rozczesujemy sierść przy pomocy metalowego grzebienia. Przy okazji sprawdzamy czy nie ma śladów pcheł. Włosianą szczotką – z włosem – wyszczotkowujemy całego kota, włącznie z jego brzuszkiem. Aby usunąć martwy włos i wygładzić sierść przeszczotkowujemy go gumową szczotką. Dla wydobycia połysku i naturalnego koloru należy co kilka tygodni wcierać odżywkę przy pomocy zamszowej ściereczki. Koty długowłose należy szczotkować codziennie. Rzadkim grzebieniem wyczesujemy brzuch i łapy. Palcami rozplątujemy splątaną sierść. Futro należy czesać pod włos w kierunku głowy. Ciało kota najlepiej jest podzielić na sektory i każdy czesać z osobna. Gdy kot jest brudny, posypanie talkiem pomoże w usunięciu splątań. Futro wokół szyi należy delikatnie przeczesać pod włos, tak by utworzyć kryzę. Po rozczesaniu futra kota należy szczotkować od głowy do łap włosianą szczotką. Na końcu szczotkujemy ogon: rozdzielamy włosy i szczotkujemy je po obu stronach ogona. { więcej o pielęgnacji kotów Perskich} Kąpanie kota Czasem, gdy kot jest szczególnie brudny lub np. ma wziąć udział w wystawie, musimy go wykąpać. Jest to zabieg szczególnie stresujący dla kotów.
Do wanny lub miski nalewamy 10 cm ciepłej wody. Wkładając kota należy go mocno trzymać by się nie wyrwał i broniąc się nie pokaleczył nas (dobrze jest przed kąpielą przyciąć kotu paznokcie). Wymieszanym z wodą kocim szamponem polewamy kota od szyi zaczynając a następnie wmasowujemy go w sierść. Szampon spłukujemy dużą ilością ciepłej wody, a kota owijamy w duży ręcznik i suszymy. Jeśli kot się nie boi do suszenia można zastosować suszarkę.
Ponieważ koty nie lubią być kąpane w wodzie można im urządzić suchą kąpiel w nagrzanych otrębach pszennych. Oczyszcza się w ten sposób włosy z brudu i nadaje im piękny połysk oraz nie dopuszcza do sfilcowania sierści. Obcinanie pazurów Pielęgnacja ta jest szczególnie ważna w przypadku kotów przebywających stale w mieszkaniu. Zaniedbanie tego jest przyczyną przerostu i przebicia opuszek łap, co z kolei może doprowadzić do infekcji. Niektórzy hodowcy decydują się na chirurgiczne usunięcie pazurów, ale pozbawia to koty możliwości obrony.
Zabieg nie jest skomplikowany, ale wymaga ostrożności. Obcinanie pazurów wykonujemy w ten sposób, że kota przytrzymujemy za grzbiet a drugą ręką przytrzymujemy jego łapkę. Pazury obnażamy naciskając na stopę palcem. Aby nie spowodować krwawienia i bólu staramy się obciąć, przy pomocy obcinarki, tylko biała, ostrą końcówkę pazura. Tkanka żywa ma kolor różowy, z ponieważ zawiera zakończenia nerwowe, nie wolno jej przeciąć. O pomoc można poprosić lekarza weterynarii, który za niewielką opłatą wykona ten zabieg, a przy okazji można podpatrzeć jak wykonać to prawidłowo. Gdy kot ostrzy pazury na sprzetach w mieszkaniu, można spróbować przyzwyczaić kota do specjalnej drapki i regularnie przycinać pazurki.  | 1 - twardy naskórek 2 - tworzywo paznokcia 3- prawidłowa linia cięcia |
Czyszczenie oczu Dla zdrowych oczy prawidłowy jest lekki przeźroczysty wypływ z oczu. Zwłaszcza w przypadku kotów długowłosych (zwłaszcza persów, z powodu zbytniego spłaszczenia części twarzowej czaszki i skrócenia kanalików łzowych, czasami "płaczą") problemem jest czopowanie się kanalików łzowych. W skrajnych wypadkach konieczne może być nawet chirurgiczne przetkanie kanalików. Niepokojącym objawem są zaczerwienienia wokół oczu. Po obejrzeniu oczu przecieramy ich okolice przy pomocy czystych bawełnianych gazików zamoczonych w ciepłej wodzie lub w naparze z rumianku bądź świetlika, starając się usunąć zabrudzenia i przebarwienia. Każde oko myjemy osobno, żeby nie przenieść z jednego na drugie ewentualnych infekcji. Sierść suszymy przy pomocy waty lub tkaniny nie dotykając gałki ocznej.
Oczy i nos można przemywać też przy pomocy 2% roztworu kwasu bornego za pomocą kroplomierza lub kawałka ligniny. Należy uważać by oderwane włókienko waty nie zatrzymało się na rogówce oka, skąd mogłoby dostać się do worka spojówkowego i stać się przyczyną jego zapalenia. Czyszczenie uszu Kocie uszy są bardzo delikatne. Zaczerwienienie lub ciemna woszczyna w kocim uchu mogą świadczyć o infekcji. Innym objawem jest o kotów ze sterczącymi naturalnie uszami ich obwiśnięcie. Ciemne, woskowate plamki mogą oznaczać infekcję. Niepokojącym objawem jest także częste potrząsanie głową i drapanie ucha. Aby zapobiec zapaleniu uszu należy je co pewien czas (7-10 dni) przecierać za pomocą wacika lub patyczkiem kosmetycznym z olejem parafinowym lub oliwką dla niemowląt. Uszy czyścimy bardzo ostrożnie kolistymi ruchami, nie za mocno aby ich nie uszkodzić i nie sprawić bólu. Podczas czyszczenia nie należy nic wpychać do uszu, nawet waty.
Obce ciało z ucha usuwamy tylko gdy tkwi ono płytko, jeśli tkwi w przewodzie słuchowym – o pomoc należy zwrócić się do weterynarza. Czyszczenie nosa Koci nos można przemywać przy pomocy 2% roztworu kwasu bornego lub oliwki dziecięcej za pomocą kawałka ligniny. Czyszczenie zębów Koty, podobnie jak ludzie, mogą cierpieć na próchnicę i choroby dziąseł. Osadzający się na kocich zębach kamień widoczny jest jako żółty nalot. Zbytnie jego nagromadzenie powoduje brzydki zapach z pyszczka, ale może też krwawienie i choroby dziąseł. Występowanie tych przypadłości można zminimalizować przez dodatkowe karmienie kotów suchym pokarmem. Kocie zęby należy czyścić co tydzień, aby zapobiec gromadzeniu się kamienia nazębnego. Należy jak w najmłodszym wieku przyzwyczajać kota do tego zabiegu. Jeśli kot nie pozwala sobie czyścić zębów można – jeśli to konieczne – skorzystać z usuwania kamienia przez lekarza weterynarii (zaleca się raz do roku). Podczas zabiegu należy uważać by nie przyciskać wąsów przy otwieraniu pyszczka.
Trochę specjalnej pasty dla kotów należy położyć na dziąsłach kota dotykając je delikatnie wacikiem, aby oswoić go z jej smakiem i używaniem szczoteczki. Następnie można spróbować wyszczotkować jego zęby miękką szczoteczką, używając kociej pasty lub łagodnego roztworu soli kuchennej. _______
Źródło: "Kot" A. Konarska-Szuba, wyd. III, PWRiL Warszawa 1980 |
